Основи+на+информатиката

= = =Информација и податок= toc Кога за некој ученик ќе слушнеме дека е одличен, веднаш помислуваме дека неговата просечна оцена е над 4.50. Ако температурата е над 20степени, велиме дека надвор е топло. За една земја се вели дека е високоразвиена ако има национален доход по жител поголем од 2000 долари.Текстовите ученикот е одличен, надвор е топло и високо развиена земја не информираат за успехот на некој ученик, за времето и за развиеноста на една земја. Затоа, велиме дека тие претставуваат информации.Трите наведени информации можат да бидат и поинакви. На пример,информацијата за некој ученик може да биде и дека тој е добар ученик илислаб ученик. Времето може да биде топло или ладно или пак многу жешко.Една земја може да биде и средно развиена или неразвиена. Која информација ќе ја добиеме за ученикот, за времето или за земјата зависи од податокот. Така, податокот за оцената 4.50 ја дава информацијата дека ученикот е одличен, податокот дека температурата е над 20 степени ја дава информацијата надвор е топло, а податокот дека националниот доход на една земја е над 2000 долари ја дава информацијата високо развиена земја. //Зборот информација доаѓа од латинскиот збор informatio, што значи „поим, претстава, сознание//". Додека, науката што се занимава со изучување на информациите и нивношо добивање од иодатоците се нарекува **информатика.** Податокот и информацијата се двете основни информациони величини. Секој податок носи во себе некоја (или неколку) информации. Податоците ги изразуваат фактите, поимите и знаењата. Тие се запишуваат во форма разбирлива за човекот: текст, број, слика и звук. Затоа, често се вели дека податоците иретставуваат записи на информациите. На пример, годините на некој човек претставуваат запис на информацијата за неговата возраст, просечната оцена на некој ученик е записна информацијата за неговиот успех, температурата е запис на информацијата за времето итн. Со промената на податоците може да се менува и информацијата. На пример, ако некој ученик ја избрише слабата оцена од писмената работа и си напише друга, тогаш родителите нема да ја добијат информацијата дека тој не учи, туку ќе добијат информација дека добро учи. Од досега реченото, јасно е дека информациите се добиваат од податоците. Понекогаш е потребно да се обработат повеќе податоци за да се добие една или повеќе информации.**//Обработката на податоците претставува процес што се состои од низа на дејства што се извршуваат врз податоците за да се добијат информации.//** На пример, за да се добие информацијата за успехот на некој ученик, потребно е да се пресмета средниот успех, што се прави со следните дејства: - наоѓање на збирот на оценките по сите предмети и - делење на добиениот збир со бројот на предметите. Најчесто, за добивање одредени информаци потребно е да се обработат голем број податоци. На пример, за добивање на информациите за Македонија, како: населеноста, староста на нацијата, вероисповед, вработеноста, невработеноста, образованоста итн., се врши попис на населението. Податоците собрани со пописот мора да се обработат машински т.е. автоматски, односно со компјутери, бидејќи рачната обработка на толкав број податоци е незамислива. Автоматската обработка на податоци е онаа што ја врши машината без притоадиректно учество на човекот во процесот на обработката.
 * //Значењешо што го има некој иодаток велиме дека е информација. //**

Назад

=Кратка историја на компјутерите=

Презентација од часот
media type="custom" key="27805361"

Преземи во pdf:

Прв електронски компјутер бил компјутерот од 1946 година, конструиран на Унервезитетот во Пенсилванија, познат под името ENIAC (Electronic Numeral Integrator and Calculator) - електронски нумерички интегратор и клакулатор. Во него конструкторите Џон Мокли и Преспер Екерт вградиле 18000 електронски **ламби**. EINAC бил огромна машина што зафаќала околу 150 кладратни метри површина и тежел 30 тони. Со EINAC започнув//**а Првата Генерација компјутери**// која траела до 1959 година. Голем недостаток на компјутерите бил загревањето на електронските ламби. Тоа барало дополнители уреди за ладење. Брзината на тие комјутери била мала имале и мала меморија, а за паметење на податоците се користела дупчена хартиена картичка. - Периодот од 1959 со 1964 година е познат како втора генерација компјутери. Компјутерите од оваа генерација се изградени врз база на //**транзистор**//. Тоа е електронски елемент што може да ја извршува истата функција како електронската ламба, само што е многу помал, троши помала енергија и помалку се загрева, а е многу побрз од неа. Оттаму и произлегуваат карактеристиките на компјутерите: имале мали димензии, поголема брзина на пресметување, а за памтење на податоците се користела **//магнена лента.//**
 * Прва генерација компјутери**
 * Втора генерација компјутери**

Пронајдокот на //**интегралните кола д**//овел до појава на трета генерација компјутери, која што траела од 1964 до 1969 година. Интегралното коло содржи еквивалент од неколку стотини транзистори на минијаурно парче материјал. Тоа придонесело димензиите на овие компјутери многу да се намалат и затоа ги нарекле мини компјутери, Нивата брзина се зголемила, цената им отпаднала и примената се проширила во многу области од човековата дејност.
 * Трета генерација комп**[[image:http://1.bp.blogspot.com/_fGkgyZ-0ILo/TI0WOGupvII/AAAAAAAAALA/oLYukh23UNQ/s320/261-20-DIP.jpg width="144" height="144" align="left" caption="Интегрално коло" link="http://1.bp.blogspot.com/_fGkgyZ-0ILo/TI0WOGupvII/AAAAAAAAALA/oLYukh23UNQ/s1600/261-20-DIP.jpg"]]**јутери**

Во седумдесеттите години се јавува мал тенок слој силициум т.н чип, на кој може да се „отпечати“ комплетно интегрално коло. Појавата на //**чипот**// ќе доведе до Четвртата генерација компјутери. Четвртата генерација компјутери започнала во 1970 година. Во 1975 година е направен првиот персонален компјутер. Затоа оваа генерација е наречена и генерација на персонални компјутери (од анг. Personal Computer - PC). Името го добиле бидејќи се наменети за работа на едно лице. Поради малите димензии, големите можности, масовното произведување и ниските цени, употребата на персонални доживува невидени размери. Со нив може да се комуницира со кој било компјутер во светот, преку посебни компјутерски мрежи. - Денеска се користат и компјутери од т.н **Петта генерација на компјутери**, кои имаат способност за паралелна работа. - Исто така се развива и **Шесттата генерација компјутери** т.н невронски компјутери, чија работа е слична со работата на невроните во човечкиот мозок.
 * Четврта генерација компјутери**

__//**Видео за историјата на компјутерите**//__

media type="youtube" key="4UPHEPNh8yU" height="315" width="420"

Назад

=Видови компјутери= По големината и можностите компјутерите кои денес се користат во светот можеме да ги поделиме на: • суперкомпјутери, • големи компјутери, • микрокомпјутери.

Суперкомпјутерите се најскапи, најбрзи и најмоќни компјутери на светот. Можат да си ги дозволат само некои компании или владите на некои држави во светот. Такви компјутери се користат за извршување на сложени пресметки и симулации.На пример, се користат во науката за генетските истражувања, за вселенски истражувања или за предвидување на временски промени, кога за кратко време треба да се обработат голем број на податоци.
 * СУПЕРКОМПЈУТЕРИ**

Големите компјутерите (Main frame computers) се големи и моќни компјутери кои овозможуваат истовремена работа на голем број корисници (неколку стотици) кои се поврзани со нив преку терминали - монитор и тастатура. Се користат во големи банки, осигурителни компании и сл.
 * ГОЛЕМИ КОМПЈУТЕРИ**

Микрокомпјутери се компјутери кај кои уредот за обработка на податоците е микропроцесор. Микрокомпјутерите можат да бидат сервери или персонални компјутери.Сервери се компјутери кои им обезбедуваат на голем број персонални компјутери работа со заеднички податоци, уреди, Интернет услуги и др. Персонални компјутери се компјутери за лична употреба. Микрокомпјутерите ги делиме на статични (desk-top computers) и преносни компјутери (portable computers). Статичните компјутери се наменети за работа на едно место. Преносните компјутери се со мали димензии и се лесни за пренесување (laptop и други).
 * МИКРОКОМПЈУТЕРИ**

Во оваа класа на компјутери спаѓаат:

се преносни компјутери со тежина помала од десет килограми. Се приклучуваат на електричната мрежа преку адаптер, а можат да користат и батерија. Нивниот монитор е изработен со посебна технологија и се нарекува LCD монитор. Лаптоп компјутерите се способни за извршување на истите работи како и десктоп компјутерите.
 * Десктоп компјутери** (од анг. desktop computer, што значи компјутер за на работна маса) – се персонални компјутери за индивидуална употреба, кои можеме да го сместиме на работната маса.Формата на кутијата на компјутерот може да биде вертикална или хоризонтална. Постојат и компјутери кај кои мониторот и компјутерот се ставени во една кутија. Десктоп компјутерите се постојано поврзани со напојување на електрична енергија.
 * Лаптоп** (од анг. laptop, што значи компјутер кој се превиткува) или ноутбук (од анг. notebook - тетратка) -
 * Taблет компјутери** (од анг. tablet PC) - се мали преносни компјутери кои се користат во услови кога обичниот лаптоп се покажува непрактичен или недоволно функционален. Имаат монитор кој е осетлив на допир. Командите наместо со тастатура и глувче се задаваат со специјално моливче т.н стајлус.
 * Персонален дигитален асистент** (од анг. Personal Digital Assistant- PDA или pocket computer) – се мали, преносни, џепни компјутери, кои се користат за: пишување кратки белешки, кратки пресметувања, имаат календар, Интернет, компјутерски игри и друго.
 * Smartphone** - се мобилни телефони кои имаат вградени функции на преносен персонален компјутер. Најчесто имаат мала тастатура и екран осетлив на допир

Назад